Hoe behoud je bij uitdijende bedrijven de geest van de oprichter, of herontdek je hem bij al lang uitgedijnde bedrijven, waar de cijfers geen reflectie meer zijn, maar een doel op zich zijn geworden? Dergelijke vragen stonden centraal tijdens de CHRO Top, met als thema The Founder’s Mentality.
Ruim zestig CHRO’s gingen het gesprek aan met andere c-level executives en founders op Buitenplaats Sparrendaal. Kevin Mottard heette de aanwezigen welkom met een korte introductie op het thema. “Hoe zorg je dat meer controle en schaal niet de geest van je organisatie doodt of breng je die geest terug tot leven als je al te ver bent doorgeschoten in de ratio te laten regeren” vroeg Mottard.
Als voorbeeld noemde hij een dilemma dat een grote investeerder recentelijk als vraagstuk aan een ronde tafel met investment directors die Mottard modereerde voorlegde. Data analyse toont de beste groeikansen in Oost-Europa, maar de onderneemster haar buikgevoel zegt dat haar merk beter bij Zuid-Europa past. “Daar is voor gekozen, want het heeft geen zin een ondernemer iets op te leggen en die data kan iedereen volgen, dat buikgevoel volgen maak je uniek en geeft je smoel.”
Buy-and-build-uitdagingen
Na deze opening gingen de deelnemers uit elkaar in vier sessies. Een van de sessies, waaraan CFO’s en CHRO’s gezamenlijk deelnamen, werd ingeleid door Matthijs Polstra en Margot Kliemert, CFO en CHRO van PIA Group NL
PIA Group brengt in de Benelux en Duitsland kleine en middelgrote accountantskantoren samen met als investeerder een Belgisch family office, Baltise. Hier ging het gesprek over ondernemerschap levend houden bij de overgenomen bedrijven in een buy-and-build strategie, maar wel schaal en een nieuwe identiteit bouwen? “Erg herkenbare thematiek”, aldus een deelnemer. “Een van de conclusies was dat je moet verleiden in plaats van opleggen.” Kies samen prioriteiten met de verschillende overgenomen bedrijven, laat ze zelf het tempo en de volgorde van het opnemen kiezen en laat voldoende ruimte voor ondernemerschap buiten de prioriteiten waarrond je wil harmoniseren.” Mogelijk ga je dan langzamer, maar wel met meer buy-in voor de nieuwe organisatie die je bouwt en met behoud van ondernemerschap.
Er werd bij een andere sessie HR-directeuren aan CEO’s gekoppeld. De sessie werd ingeleid door Eric Otto en Susanne Sikkema, respectievelijk CEO en CHRO van facilitair dienstverlener Facilicom. Hier ging het over hoe je bij medewerkers de betrokkenheid en de mindset van een eigenaar krijgt en welk leiderschap daarvoor nodig is. Maar ook hoe je sturen op performance en focus aanbrengt zonder dat je een “blauwe” organisatie wordt waar medewerkers gedemotiveerd worden om eigen initiatief en een extra stap voor de klant te zetten.
Alice Diels, CHRO bij Louwman Groep, verzorgde de inleiding van de derde sessie. Hoe professionaliseer je een familiebedrijf terwijl je de kernwaarden achter het succes behoudt?
In de vierde sessie werden de deelnemers onderworpen aan een interactieve stresstest. Durf je op vakantie zonder telefoon? Hoe laat je je bedrijf achter? Is alles goed ingericht voor een crisissituatie? “ Wat gebeurt er wanneer er moet ingegrepen worden maar jij dit niet kan? Doen medewerkers wat je zou hopen en welk gedrag van jou is de oorzaak van een gebrek aan initiatief? “Dat leverde spannende discussies op”, zei een deelnemer. “Het blijkt niet zo makkelijk om alles los te laten.”
Muziekcollege
Na anderhalf uur zwoegen mochten de bestuurders bijkomen met een bubbel en een borrelplank. Nadat Anne-Will Koelewijn de partners had bedankt, sloot Dominic Seldis de dag plenair af. De musicus, bekend als jurylid van het programma Maestro, opende met muziek. De zaal kreeg Valse Miniature te horen van de Amerikaans-Russische componist Serge Koussevitzky.
Vervolgens vertelde Seldis op lichtvoetige wijze over zijn loopbaan. Hij krijgt vaak de vraag waarom hij contrabas speelt. Als mensen hem met het lijvige instrument zien sjouwen, grappen ze dat hij vast liever piccolo had gespeeld. Seldis raakte als vierjarige verslingerd aan de viool en mocht op zijn achtste naar een prestigieuze muziekschool in Manchester. Zijn ontwikkeling als violist stagneerde. De school stelde hem voor de keuze: vertrekken of contrabassist worden, want die ontbrak in het schoolorkest.
Omdat Seldis geen trek had in een leven tussen normale stervelingen, besloot hij de contrabas ter hand te nemen. Twee schoolgenoten vroegen hem vervolgens om in een jazzband te spelen. “Dat leek mij een goede manier om bij meisjes in de smaak te vallen.” Na opleidingen in Londen en Salzburg ging hij de muziek in. Zo speelde hij de eerste noten in de herkenbare tune van de James Bond-film GoldenEye. Het leverde hem £218 op, waarvan £20 voor het dragen van zijn instrument. “Daarom sta ik nog altijd hier.”
Hij was klaar met het ‘prostitueren’ van zichzelf en ging vervolgens bij een BBC-symfonie orkest in Wales spelen. Daar belandde hij bij toeval in de Engelstalige versie van Maestro, toen duidelijk werd dat hij in korte tijd een boodschap kon overbrengen. Tegelijkertijd kreeg hij een baan bij het Concertgebouworkest. “Het bleek dat het programma aan de BBC was verkocht en mij hadden ze erbij verkocht.” Aanvankelijk wilde Seldis alleen als adviseur bijdragen, maar uiteindelijk belandde hij ook in Nederland als jurylid op tv. Zo werd hij enigszins tegen wil en dank een halve BN’er.
Na zijn uitweiding over zijn loopbaan trakteerde Seldis zijn gehoor op een college over orkest indeling, inclusief onderkoelde Britse humor. Zo is de fagot een ‘dure afvoerpijp’, is de trompettist kanonnenvoer, de trompet was ooit een communicatiemiddel op het slagveld, en kan Seldis als contrabassist geen midlifecrisis veroorloven: het instrument past niet in een sportauto.
Baat bij muziek
Vervolgens vroeg hij de zaal hem na te doen. De bestuurders leefden zich, enigszins schoorvoetend, uit als amateur-dirigenten. Tot slot legde Seldis uit hoe muziek kan bijdragen aan de founders mentality.
“Muziek kan helpen bij drie emoties: stress, blijdschap en liefde.”
Voor elke emotie liet hij een muziekstuk horen. Zo werd de zaal getrakteerd op werken van Claude Debussy, Georges Bizet en Gustav Mahler. Vervolgens maakte de muzikant een foto van de zaal. Die diende als profielfoto voor de speciaal voor de CHRO Top-deelnemers gemaakte afspeellijst op Spotify.
Een mooie metafoor: de dirigent en zijn symfonie voor de aanwezige bestuurders: hoe zorgen zij voor samenspel tussen ondernemerschap en professionalisering, schaal en eigen initiatief van medewerkers en bedrijfsonderdelen en voorspelbaarheid en uniciteit.
Na de afsluiting was er alle ruimte om nog even na te praten tijdens een mooi vijf-gangendiner. Onder het genot van een goed glas wijn werd er volop nagepraat en werden de verschillende C-levels met elkaar verbonden. Een mooie en gezellige afsluiting van een middag vol gesprekken, nieuwe inzichten en ontmoetingen.
We kijken nu alweer uit naar de CHRO Top van volgend jaar. We verwelkomen iedereen dan graag weer op 6 oktober bij Buitenplaats Sparrendaal in Driebergen. Tijdens deze middag zullen we met elkaar in gesprek gaan over het thema “Black swan & boardrooms”. En in tussentijd vinden er vele kleinschaligere sessies plaats.